- Kayıp YazıLar -

4/8/2009 - Etiketsiz Hüzünler

Kategori: Denemelerim
etiketsiz bir hüzün;belli/
belirsiz durgunluk var üzerimde
ve yüreğimde buruk bir acı...
sebepsiz!
ara ara gülümseyişim,
kendimi kandırmamdan.../



Resim

Yüreğinin atmaya devam ettiğini farketmek,
Ve hala her gün saydığın kaldırım taşlarını çiğnemek gibi ,
Her geçişte bakmayı ihmal etmediğin o pencereyi tekrar sanki karşında görmek gibi ,

Uzun zamandır hep taşıdığın bir hasretin birden bire sürpriz yaparak karşına çıkması ile alt üst olması gibi;herşey zihnimde dolaştı...

Zaman,gitmelerin bazen kalmak içinde olabileceğini öğretiyormuş insana,

Ben en çok dik durduğumu sanmıştım oysa/
En çok hak tanıdığımı/direndiğimi/dayandığımı/zamana bıraktığımı...
En çok herşeye rağmen "biz" dediğimiz şeyi korumaya çalıştığımı sanmışım..


Şimdi ise kızıgınım ben,ona,buna,şuna/herşeye/herkese..

Sayfalarca yazmak istiyorum,saatlerce susmak...
Koşmak/koşmak/koşmak,nefesim kesilene kadar koşmak.../

Zaman ve mekan kavramını/arkamızda kalanları/yeni şeyler uğruna eskittiklerimizi/tekrar sormadıklarımızı farketmek yeniden...
Ve unutmak unutulması gerekenleri/

Sorsan, bir şimşekle gecenin karanlığının bir anlık dağılması gibi birbiri ardına sıralanır hatıralar...

En güzelinden başlanır hemde..
İlk gülüşten/heycandan/huzurdan/kalbın göğüs kafesinde duramayışından...
Sorsan, anlatmaya sevmekten başlanır işte..

Ama yetmiyor...
Can candan parçalar ayırdığı vakit hatıraları sıralamak "yetmiyor"
Eksilmeye/yüzüne aynı gözlerle bakmaya/sustuğunda dahi onu anlamaya/ yetmiyor...
Ölümü özlüyorsun / zamanlı-zamansız...
Çünkü samimi,gerçek bi o kalıyor

Kapıyı çarpıp hayatın yüzüne hep sığındığından kaçıyorsun bu defa..
Kapıyı çarpıp sığınaksız olmaya kaçıyorsun..
Seni koruyan elden/üstünü örten elden/ateşini ölçen elden.../

Yetermi tüm bunlar demiştim kendime?
Tüm bunlar kendindende kaçmaya da yeter mi?

Ve aslında gidiyorum demekle/kaçmakla bitmiyor çok şey onu anladım...

Her gidiş bir kalışmış,
aynı metro durağında son kez el sallanışları hiç görmemişim aslında,
ve aslında ben o gün hiç veda niyetiyle çıkmamışım yola...


zihnimde hala taptaze gülüşler,

yanımda oturan bayanın elindeki meyveler hala çürümemiş mesela...
ve arkada oturan çocuk da hiç büyümemiş...
bunu maalesef bugün farkediyorum...

...

afedersiniz...
"farkedemediğim hepiniz..."


-Esra Şen-

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu
Yorum (1) :: Yorum yaz! :: Etiketler :

Yorum Gönder

Adınız :

Yorum Başlık:

Yorumunuz:


1 yorum yazilmistir

2009-09-17 05:49:48 - ...

Yazan: guzergah
Efendim güzel denemeler yazıyorsunuz...

Mürekkebinize bereket...

(Blog Sahibinin Notu (: Estağfirullah,teşekkür ederim)

Düzenleyen esrariask gün: 18/9/2009 saat: 02:30
Bağlantı

<- Son Sayfa :: Sonraki Sayfa ->

Hakkımda

İnandığım MasaLLar

Kategoriler

Etiket Bulutu

unutulmuşmuydum geriye kalan kalmayan falan filan

Arkadaşlarım

sukru soylu
sessizyusuf
dildade
suskunadam
Blogcu Yardım
asrevya
aynsinkaf
arzuaytur
nakkasiye
kariha
alperen özdemir
birdenizkizi
blueanger
yarenlice
filbahar
seherevurgun
zemheriedebiyat
birelifhali
geceylegelen
ilayusuf
edebiyatfm
hasipcifci
mstbyd
sumeyyeakkok
rabiasiirsevdalis
elayaamber
sesi kalem
leylanindusleri
sikayetname
guzergah
kulbeiahzan
omeraksahan
zehraoner
birockhayalleri
dervaze
olmayanulke
ezrakyarencan
kalemguncesi
azbuzaile
birruyadanartakalan
kamburkalemveleyl
hasrettetutsak
yaseminn18
uyanangenclik
eby3457
maviim
askimuhterem
cevrecitemizlik
sembolikhayalci
tuubasanli