İstanbul Oldum/k/... - - Kayıp YazıLar -

- Kayıp YazıLar -

25/7/2009 - İstanbul Oldum/k/...

İstanbul oldum/k/...
Böyle başlayan cümleler kurmaya alışkın değildir harflerim.Ve aslında yanyana dizildiklerinde ne söyleyeceklerini bilmeyen harflerimde yoktur benim.

Bugün kış sessizliğinden çıkıp, çığlık çığlığa bahar muştusu olmaya hazırlanan bir İstanbul gibiyim.
Kalbimin orta yerinde martılar yükseliyor deniz kokusunda.
Ezberlediğim tüm masal kahramanları hala hatrımda.
Kaç minare var gözümün alabildiğine saymadım ama kaç avuç açılmış şehrin göbeğinden gökyüzüne tahmin edebilirim.

Bugün uzak nedir yakın nedir öğrenmiş bir İstanbul gibiyim.
Kaldırımların ince çizgilerine basmadan yürüyen çocuklar kadar masum,susmayı yeni öğrenen büyükler kadar acemi.
Sahi içimde ele avuca sığmayan kaç tane "ben" olabilir ki?

Günebakan çiçeklerinin renginden uzak yürüyorum kaldırımlarda.
Güneş sırtımı sıvazlarken içimden şiirler geçiriyorum.
Yüreğim yüzümden de solgun,
dönüp bakmadığım yarınların yükü omuzlarımda,
kelebekler de ömrü uzun olsun diye kozasından geç çıkar mı ki?

Bu gün İstanbul gibiyim.
Nazenin/neşeli/yorgun...Bir yanı ölüm bir yanı doğum.
Ucubucağı umrumda değil önüme çıkan yolların.Adımlarım çok büyük ve çok küçük çocukluk korkularım.
Hiç bilmediğim insanları özler gibiyim.
Yüksek binalarım var ama bir kıyı köşe semtine ansızın konar gibiyim.
Her gece yıldızlarımın sayısı başkadır,şehre yağmurlarla iner gibiyim.

Ben,
İstanbul gibiyim.

-Esra Şen-
25.Temmuz.2oo9