25/9/2008 - Ruhumun Dostluk Halleri

Bir şehre sığmayan;koca bi şehrin hislerini tüm karmaşasıyla zıp zıp zıplayan bi kalbe sokmaya çalışan dostumu kağıt/kalem'e mahkum olmanın huysuzluğuyla başbaşa bırakmanın zamansız görüntüsünü takınıyorum çehreme..

Dostumun yolculuk karmaşası içinde nefes almaya uğraştığı bi zamanda içimde sessiz bi tedirginlik var sanki..

Aramızdakı onca mesafeye rağmen dokunabıldığım ruhu için hissettiğim bir karmaşık hal işte üzerimdeki..

Dost..Şaşırdım/sevindim/irkildim bu halime..

Yüz yüze iletişimi hiçbir teknolojik aygıtın karşılayamayacağı inancındaki ben,

Teknoloji insanı ruhsuz/edilgen/tutarsız kılıyor diyen ben..

Mesaj-mail-msn..
Kendini katamadığın ifadeler kalıbı dıyen ben.

İnsanların beni konuşmak zorunda kalmadan hal hareketlerimden,gözlerimden,yüzümün aldığı farklı şekillerden anlamasını beklerim diyen ben,

Bunca mesafede bir yerden sesleniyorum dosta..
Burdan sıvazlıyordum sabrın tel tel incelttiği yüreğini..

Dostum rengini hiç bilmediğim yüzünün;o vakur gülüşünü hiç kaybetme..

Hiç kaybetme o ürkek adımlarının arkasına sakladığın asil duruşunu..ve zamanlı zamansız yanımda duruşlarında alnımdan çekmediğin elinin sıcaklığını/olsun ateşimi ikiye katlasada sıcaklığın..

ve dostum..
Giderken eksik bıraktıklarımı tamamla;biraz lila;biraz mor ve birazda pembe yanaklara..


Hergeçen zaman biraz daha;biraz daha eksilsemde..ve hayatıma kattığım herşey kafamı kaldırıp yarına bakmak kadar korkutsa da;tüketse de..
Dostu olmalı insanın;zamanlı zamansız yarım bıraktıklarını tamamlayan..


"Hoşgeldin Yuvana Can"

-esra şen-

Yorum Gönder